Przy Dowódcy Wojskowym w GG pozostał jedynie sztab likwidacyjny, na czele którego stał dotychczasowy dowódca Legionu Turkiestańskiego płk Moller. Działał on do jesieni 1944.
Dowództwo Legionów Wschodnich, stacjonujące kolejno w Millau, Lyonie i St. Cyr, zostało 1 lutego 1944 przekształcone w sztab Ochotniczej Dywizji Kadrowej (Freiwilligen-Stamm-Division). Na bazie poszczególnych Ostlegionów sformowano dwa pułki: 1 ochotniczy pułk kadrowy (Legiony: Turkiestański, Azerbejdżański i Północnokaukaski) i 2 ochotniczy pułk kadrowy (Legiony: Gruziński, Armeński i Tatarów nadwołżańskich). Pozostałe pułki Dywizji utworzono z innych jednostek wschodnich.
Organizacja Legion nie był samodzielną formacją taktyczną, lecz jedynie ośrodkiem szkoleniowo-organizacyjnym i uzupełniającym dla wchodzących w jego skład poszczególnych batalionów narodowych. Każdy Legion składał się z dowództwa wraz z kompanią sztabową, batalionów polowych oraz batalionu kadrowego z kadrą oficerską niemiecką i „wschodnią”. Dowódcą formacji był zawsze oficer niemiecki. Oficerowie cudzoziemscy służyli w dowództwach Legionów jako kadra szkoląca żołnierzy pod względem politycznym i ideologicznym. Pełnili też funkcje tzw. „inspektorów wyszkolenia”, niemających jednak żadnego wpływu na szkolenie bojowe. Niemcy honorowali w ten sposób wyższych oficerów cudzoziemskich.