Bitwa pod Sion – starcie zbrojne, które miało miejsce 13 listopada 1475 r. pomiędzy kantonami szwajcarskimi a księstwem Sabaudii w trakcie wojny burgundzkiej (1474–1477).
Przed bitwą
W styczniu 1475 r. książę Burgundii Karol Zuchwały zawarł sojusz z księstwami Sabaudii i Mediolanu. Była to odpowiedź na zawarty przez Szwajcarów w roku 1474 tzw. "wieczny pokój" z cesarzem Habsburgów. Cesarz Fryderyk III Habsburg wymógł na Szwajcarach udział w wojnie z księstwem Burgundii, zapoczątkowany deklaracją wojny miasta Berno.
Najbardziej zagrożonym kantonem Szwajcarów był kanton Wallis. Od zachodu rzeka Morge graniczyła z księstwem Sabaudii, które zamierzało zaatakować Sion. Od wschodu natomiast przeciwnikiem było księstwo Mediolanu, wysyłające swoje wojska do Burgundii trasą przez Przełęcz Świętego Bernarda.
W październiku 1475 r. Berno zażądało od wojsk Wallis przeprowadzenia akcji zbrojnej w rejonie Waadtland. Dwukrotny atak Szwajcarów nie przyniósł jednak żadnych korzyści. Biskup Genewy na czele wojsk sabaudzkich utrzymał jednak stanowiska obronne, oczekując posiłków sabaudzkich.