Ordynacja podatkowa – ustawa uchwalona 29 sierpnia 1997, regulująca polskie prawo podatkowe materialne i postępowanie podatkowe, określająca organy podatkowe i ich właściwość oraz zawierająca normy prawa karnego skarbowego.
Jednostki systematyzacyjne Ordynacji podatkowej DZIAŁ I: Przepisy ogólne (art. 1-12) DZIAŁ II: Organy podatkowe i ich właściwość Rozdział 1: Organy podatkowe (art. 13-14) Rozdział 1a: Interpretacje przepisów prawa podatkowego (art. 14a-14s) Rozdział 2: Właściwość organów podatkowych (art. 15-20) DZIAŁ IIa: Porozumienia w sprawach ustalenia cen transakcyjnych (art. 20a-20r) (uchylony) DZIAŁ IIb: Współdziałanie (art. 20s-20zr) Rozdział 1: Umowa o współdziałanie (art. 20s-20za) Rozdział 2: Porozumienia podatkowe (art. 20zb-20zf) Rozdział 3: Audyt podatkowy (art. 20zg-20zq) Rozdział 4: Przepisy wspólne (art. 20zr) DZIAŁ IIc: Porozumienie inwestycyjne (art. 20zs-20zze) DZIAŁ III: Zobowiązania podatkowe Rozdział 1: Powstawanie zobowiązania podatkowego (art. 21-24) Rozdział 2: Odpowiedzialność podatnika, płatnika i inkasenta (art. 26-32) Rozdział 3: Zabezpieczenie wykonania zobowiązań podatkowych (art. 33-46i) Rozdział 4: Terminy płatności (art. 47-50) Rozdział 5: Zaległość podatkowa (art. 51-52) Rozdział 6: Odsetki za zwłokę i opłata prolongacyjna (art.