Na bazie Komitetu powołano oddział w sile plutonu, na prawach kompanii kadrowej, pod dowództwem ppor. Mirosława Iringha. Pluton wchodził w skład 2 Rejonu Obwodu Mokotów AK w 2 kompanii szturmowej (dowódca por. Czesław Zawadzki „Legun”), II Zgrupowania (batalionu) pod dowództwem kpt. Czesława Szymanowskiego „Korwina”. W lipcu 1944 pluton organizował transport broni do miejsca postoju kompanii. W ramach akcji powstańczej do zadań kompanii należało zdobycie Belwederu i pałacyku marszałka Rydza-Śmigłego przy ulicy Klonowej. Latem 1944 pluton liczył 57 żołnierzy, w tym: 28 Słowaków, 3 Węgrów, 6 Gruzinów, 1 Ukraińca, 1 Czecha i 18 Polaków. Według innej wersji w drużynach było 66 żołnierzy, uzbrojonych w 3 pistolety maszynowe (2 Steny, 1 Błyskawicę), 5 pistoletów (3 zdobyczne pistolety Parabellum, 1 Rewolwer Nagant wz. 1895 i 1 Pistolet CZ 28), 11 karabinów, ok. 50 granatów podziemnej produkcji, kilkanaście butelek zapalających i kilka bagnetów.
Udział w powstaniu warszawskim thumb|250px|Pluton Słowaków w 1944 1 sierpnia, miejscem koncentracji plutonu była Willa Wittiga przy ulicy Parkowej 33. Na miejsce postoju dotarła tylko część żołnierzy z pchor. Zbigniewem Jakubowskim „Janosikiem”. Grupa ta liczyła 24 żołnierzy, w tym 6 Węgrów, 9 Słowaków i 9 Polaków. W ataku na Belweder oddział został rozbity.