Grzegorz Jan Korczyński, właśc. Stefan Jan Kilanowicz, ps. „Grzegorz”, „Korczyński”Dla ściślejszej konspiracji, jednym z rozkazów dziennych, zostały zmienione pseudonimy „Grzegorza” i „Orła”. „Grzegorza” na „Korczyński”, „Orła” zaś na „Grzybowski”. Źródło: Edward Gronczewski, Wspomnienia „Przepiórki”, rozdział IV (ur. 17 czerwca 1915 w Brzezinach, zm. 22 października 1971 w Algierze) – polski działacz komunistyczny, generał broni Wojska Polskiego, pomocnik Ministra Bezpieczeństwa Publicznego ds. operacyjnych (1946–1948), szef Zarządu II Sztabu Generalnego WP (wywiadu wojskowego) (1956–1965), wiceminister obrony narodowej (1965–1971), członek Komitetu Centralnego PZPR (1959–1971), poseł na Sejm PRL III, IV i V kadencji.
Życiorys Syn Szczepana i Antoniny. Jego brat, Jerzy Kilanowicz, również był działaczem komunistycznym, oficerem GL-AL i funkcjonariuszem UB. Uczęszczał do I Gimnazjum Miejskiego im. Józefa Sowińskiego w Warszawie. Po śmierci ojca w 1932 przerwał naukę w VII klasie gimnazjum. Pracował jako pracownik fizyczny, goniec, korepetytor i urzędnik. Należał do Organizacji Młodzieży Socjalistycznej „Życie”Józef Bolesław Gargas: Oddziały Gwardii Ludowej i Armii Ludowej 1942–1945, Wydawnictwo MON 1971, s. 150.. Z ostatniej pracy – w szpitalu przy ul. Karowej w Warszawie – został zwolniony po konflikcie z przełożonymi.