Sąd polubowny – sąd niepaństwowy orzekający w sporach cywilnoprawnych poddanych mu pod rozstrzygnięcie mocą zapisu na sąd polubowny. Sądy polubowne mogą orzekać: w sprawach o prawa majątkowe; w sprawach o prawa niemajątkowe, które mogą być przedmiotem ugody, z wyjątkiem spraw o alimenty.
Działalność sądów polubownych w Polsce uregulowana jest w części V Kodeksu postępowania cywilnego po zmianie ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. (, z późn. zm.) od art. 1154 do art. 1217.
Wyroki wydane przez sądy polubowne, po ich uznaniu lub po stwierdzeniu ich wykonalności przez sąd powszechny, mają taką samą moc prawną, jak wyroki sądów powszechnych. O uznaniu wydanego w kraju wyroku sądu polubownego lub ugody przed nim zawartej orzeka sąd powszechny na posiedzeniu niejawnym na wniosek strony; jeśli wyrok został wydany za granicą orzeczenie następuje na rozprawie. Sąd powszechny może odmówić uznania lub stwierdzenia wykonalności wyroku sądu polubownego, jeżeli stwierdzi że: według przepisów ustawy spór nie może być poddany pod rozstrzygnięcie sądu polubownego, uznanie lub wykonanie wyroku sądu polubownego lub ugody przed nim zawartej byłoby sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej.