Przed wyborami parlamentarnymi w 2002 Ruch przystąpił do Bloku Nasza Ukraina, z ramienia którego uzyskał około 20 mandatów. Rok później szefem ugrupowania został Borys Tarasiuk. W wyborach prezydenckich w 2004 NRU wsparł Wiktora Juszczenkę. W 2005 część liderów partii przeszła do nowej formacji, Ludowego Związku „Nasza Ukraina” (m.in. deputowani Jurij Kluczkowski i Lilija Hryhorowycz oraz nowy minister sprawiedliwości Roman Zwarycz).
W wyborach parlamentarnych w 2006 stronnictwo w ramach Bloku Nasza Ukraina uzyskało około 10 mandatów. W rządzie Wiktora Janukowycza Borys Tarasiuk ponownie objął (na kilka miesięcy) stanowisko ministra spraw zagranicznych.
W lipcu 2007 partia przystąpiła do koalicji Nasza Ukraina-Ludowa Samoobrona celem wspólnego startu w przedterminowych wyborach parlamentarnych. Do Rady Najwyższej VI kadencji ugrupowanie wprowadziło sześciu deputowanych. W drugim rządzie Julii Tymoszenko wiceprzewodniczący NRU Wasyl Kujbida objął stanowisko ministerialne. W 2012 przedstawiciele NRU kandydowali do parlamentu z ramienia Batkiwszczyny. W 2013 część działaczy przeszła do partii byłej premier. Na czele NRU stanął Wasyl Kujbida, ugrupowanie miało połączyć się z UNP, do czego formalnie nie doszło, a partia zaprzestała szerszej działalności.
Bibliografia
Kategoria:Partie i ugrupowania na Ukrainie Kategoria:Nacjonalizm ukraiński po 1991 Kategoria:Partie nacjonalistyczne