Postać "literacka" W powieściach przygodowych Longina Jana Okonia stał się przyjacielem i głównym współpracownikiem Tecumseha, któremu wcześniej uratował życie. Ze względu na sympatię do Indian zyskał imię "Czerwone Serce". Po przegranej bitwie pod Tippecanoe znalazł się wraz z Tecumsehem w Kanadzie, gdzie dowodząc oddziałami indiańskimi współdziałał z armią brytyjską. Odegrał główną rolę w zdobyciu Detroit, otrzymał stopień pułkownika. Walczył w bitwie pod Queenston Heights, bitwie pod Frenchtown oraz bitwie pod Moraviantown zakończonej śmiercią Tecumseha.
Następnie znalazł się na południu USA, gdzie odnajdujemy go w szeregach Krików i Seminolów w bitwie pod Nowym Orleanem oraz w wojnie z Krikami. Po klęsce w bitwie nad Horseshoe Bend udał się do Kanady (zwraca uwagę zaburzona chronologia – bitwę tę stoczono kilka miesięcy wcześniej niż bitwę pod Nowym Orleanem), gdzie zamieszkał z żoną Zorzą Ranną, córką wodza Seneków.
W Płonącej prerii widzimy go dopiero w ostatnim roku walk, gdy z niewielką grupą Szaunisów dołącza do oddziałów Sauków i Lisów prowadzonych przez Czarnego Jastrzębia. Bierze udział w obronie stolicy plemienia Saukenkuk.