W Siedmiogrodzie unia kościelna w XVI wieku (podporządkowanie kościoła prawosławnego pod rzymską jurysdykcję), osiągnęła dość „dobre” wyniki (około 5% rumuńskich wierzących było i jest „unitami”)Michael W. Weithmann: Balkan-Chronik: 2000 Jahre zwischen Orient und Okzident (Regensburg: Verlag Friedrich Pustet, 1995).. W kontekście sytuacji prawnej Wołochów (którzy np. przez wiele stuleci nie mogli się osiedlać w niemieckich miastach Transylwanii) w monarchii habsburskiej, unia kościelna i „odkryte pochodzenie rzymskie” stały się dla nich wygodą. Głównym ośrodkiem „szkoły” było miasto Blaj, gdzie mieściła się rezydencja unickiego biskupa Inocenția Micu-Kleina, a także pierwsze rumuńskie gimnazjum, seminarium duchowne i drukarnie. W Blaju były wydawane tzw. „memoriały wołoskie”, m.in. Księga próśb Wołochów siedmiogrodzkich (łac. Supplex libellus Valachorum Transilvaniae, 1791), które zawierały żądania politycznego, ekonomicznego i kulturowego równouprawnienia Wołochów z Węgrami i Niemcami.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Szkoła siedmiogrodzka · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.