Jego twórczość wywarła ogromny wpływ zarówno na czasy mu współczesne, jak i na kolejne pokolenia.
Pośród norweskich studentów w Kopenhadze w 1772 roku zrodziło się Towarzystwo Norweskie (duń. Norske Selskab), założone przez Ove Gjerløwa Meyera. W czasach swojej świetności liczyło ono około 120 członków, a około 10-12 z nich zajmowało się twórczością literacką. Towarzystwo nawiązywało do francuskiej i angielskiej tradycji literackiej, zwłaszcza klasycyzmu, w opozucji do niemieckich wpływów kulturalnych w ówczesnej Danii-Norwegii.
Dziewiętnasty wiek
Przebudzenie narodowe W następstwie rewolucji francuskiej i wojen napoleońskich Norwegia została odłączona od Danii i w 1814 roku weszła w unię personalną ze Szwecją. Uchwalenie norweskiej konstytucji w tym samym roku, przyznającej jej dużą autonomię mimo zależności od Szwecji, oraz utworzenie Uniwersytetu Królewskiego Fryderyka w Christianii (obecnie w Oslo) stworzyły podstawy dla rozwoju nowoczesnej norweskiej kultury i tożsamości narodowej w XIX wieku. mały|392x392px|Orszak weselny w Hardangerze (norw. Brudeferd i Hardanger) autorstwa Adolpha Tidemanda i Hans Gude, namalowany w 1848 roku, to najbardziej znany norweski obraz z epoki romantyzmu. Obecnie w zbiorach Muzeum Narodowego w Oslo. Pierwsza połowa XIX wieku w norweskiej kulturze to początek tzw.