Silniki te napędzały metalowe czteropłatowe śmigła samoprzestawialne typu o średnicy 3,9 m, produkowane w zakładach Sumitomo Kinzoku Kogyo KK, Puropera Seizosho (Wydział Produkcji Śmigieł Zakładów Przemysłu Metalowego Sumitomo).
Aby uzyskać wymagany zasięg, zapas paliwa wynosił 17 080 l i mieścił się w czternastu zbiornikach – sześciu dużych w kadłubie na dolnym pokładzie (łącznie 10 660 l) oraz ośmiu mniejszych w skrzydłach pomiędzy dźwigarami (łącznie 6420 l). Taka ilość zbiorników miała zmniejszyć prawdopodobieństwo całkowitej utraty paliwa w przypadku przestrzelenia któregoś z nich. Na początku zbiorniki w skrzydłach nie były niczym zabezpieczone w przeciwieństwie do zbiorników w kadłubie, które zostały wyposażone w instalację gaśniczą (butle ze sprężonym CO2) oraz rozbudowany układ wentylacyjny, zapobiegający gromadzeniu się oparów paliwa w uszczelnionej dolnej przestrzeni kadłuba. Ponadto zainstalowano pompę, która po przestrzeleniu któregoś ze zbiorników tłoczyła zbierające się w zęzie paliwo z powrotem do jednego z nieuszkodzonych zbiorników.