Jednak najwyższą rangę ideową i artystyczną nadaje się pejzażowi. Wiąże się to m.in. z tym, że indywidualne, spontaniczne przeżycie, wyzwalane jest głównie przez kontemplację natury, przez wnikanie w jej duchową istotę. Człowiek jest jedynie częścią natury – małą i niewiele znaczącą w porównaniu z całą nieograniczonością i wiecznością otaczającego świata. Wytwarza to szczególne nastawienie, pełne uwielbienia i poczucia pokory do wszystkich przejawów natury. Miarą i symbolem wszechświata jest natura, a nie człowiek. Podsumować to można sentencją Prawdziwe piękno dostrzeże ten, kto umie Nieskończoność dokończyć w duchu.
Haiku thumb|180px|Kinkoku Yokoi (1761–1832), Portret Bashō Matsuo; wokół: haiku Stary staw i żaba (ok. 1820) Stary staw i żaba
Artyści
Galeria
Zobacz też
Przypisy
Bibliografia Heinrich Dumoulin. Zen Buddhism: A History. India and China. Macmillan Publishing Company. Nowy Jork, 1990. . Red. Stephan Schuhmacher i Gert Woerner. The Encyclopedia of Eastern Philosophy and Religion. Shambala. Boston, 1989 . Heinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Macmillan Publishing Company. Nowy Jork, 1990. . Osvald Siren. The Chinese on the Art of Painting Schocken Books, Nowy Jork 1969 ISBN (brak)
Kategoria:Praktyki zen Kategoria:Filozofia buddyjska Kategoria:Sztuka buddyjska Kategoria:Filozofia japońska Kategoria:Filozofia chińska