Krzyżowcy przez trzy dni obozowali nieopodal pola walki, grzebiąc poległych i odzyskując siły. Wielkie wrażenie wywarła na nich odwaga i sprawność seldżuckich wojowników: „Jaki człek, choćby najbardziej doświadczony i uczony, ośmieliłby się opisać umiejętności i męstwo Turków [...]. Nie znalazłbyś silniejszych ani dzielniejszych, ani też bardziej wprawnych żołnierzy”Gesta Francorum et aliorum Hierosolimitanorum, red. i tłum. R. Hill, Londyn 1962, s. 21-23 za: Thomas Asbridge, Pierwsza Krucjata, op. cit., s. 148 i Albert z Akwizgranu, The Historia Hierosolomitana of Albert of Aachen: A critical edition, red. S.B. Edgington (niepublikowana praca doktorska), University of London, 1991 za: Thomas Asbridge, Pierwsza Krucjata, op. cit., s. 148.. Po bitwie krzyżowcy mogli wyruszyć w kierunku Antiochii, kolejnego etapu ich zbrojnej pielgrzymki do Jerozolimy.
Przypisy
Bibliografia
Wera i Mirosław Hrochowie, W obronie Grobu Chrystusa. Krzyżowcy w Lewancie, Wydawnictwo Ancher, Warszawa 1992, . Steven Runciman, Dzieje wypraw krzyżowych. Tom I, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1987, .
Kategoria:Bitwy Bizancjum Kategoria:Bitwy I wyprawy krzyżowej Kategoria:Bitwy Sułtanatu Rumu Kategoria:Bitwy w 1097