W 1961 powierzono mu stanowisko kierownika Katedry Budownictwa Wiejskiego na Wydziale Ekonomiczno-Rolniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. W 1962 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. W latach 1964–1966 pełnił funkcję dziekana Wydziału Ekonomiczno-Rolniczego SGGW. Był inicjatorem i autorem koncepcji utworzenia skansenu przy Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu. W 1972 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. W tym samym roku przeszedł na emeryturę i nadal aktywnie uczestniczył w życiu naukowym i społecznym.

Dwukrotnie żonaty. W 1933 ożenił się z nauczycielką Wandą z Jaroszewskich (zm. 1950), z którą miał córki Barbarę oraz Hankę Ludmiłę po mężu Zaniewską (1941–2016), architektkę. Po raz drugi ożenił się w 1957 z Janiną Zofią z Pichalskich, I v. Rylską (1905–2004).

Zmarł w Warszawie, pochowany 12 października 1982 na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 3B-3-22).