Ukraińskie Wolne Kozactwo (ukr. Українське Вільне Козацтво, UWK) – emigracyjna paramilitarna organizacja społeczna ukraińskich Kozaków, działająca od 1923 r., kontynuująca tradycje Wolnego Kozactwa.
W 1923 r. w Monachium ataman Iwan Połtawec-Ostrianica utworzył paramilitarne Ukraińskie Narodowe Towarzystwo Kozackie. Jego zadaniem było prowadzenie działalności w kierunku odzyskania przez Ukrainę niezależności. Odwoływano się do okresu hetmanatu Pawło Skoropadskiego. Przyszłe państwo ukraińskie miało być wojskową dyktaturą z ograniczonymi swobodami obywatelskimi, podporządkowanymi interesom narodowym. Do 1924 r. wydawano ilustrowany miesięcznik „Український козак”. W 1925 r. Ukraińskie Narodowe Towarzystwo Kozackie zostało przekształcone w Ukraińskie Wolne Kozactwo. Jego oddziały istniały w różnych państwach europejskich (m.in. w Polsce pod kierownictwem gen. chor. Iwana Birczaka-Wołoszyna) i Kanadzie, a nawet we francuskim Maroku. Liczebność Wolnych Kozaków osiągnęła ok. 40 tys. ludzi. Ich działalność wspierał ich patron hetman P. Skoropadski, a także Rząd URL na wychodźstwie. 1 lipca 1926 r., po śmierci Symona Petlury, wydano uniwersał do ukraińskiego narodu kozackiego podpisany przez atamana I. Połtawca-Ostrianicę.