21 lutego 1967 mianowany proprezydentem Papieskiej Komisji Rewizji Kodeksu Prawa Kanonicznego, a 26 czerwca 1967 wyniesiony przez papieża Pawła VI do godności kardynalskiej; otrzymał tytuł diakona Sant’Apollinare alle Terme Neroniane-Alessandrine.
Od 1967 prezydent Papieskiej Komisji Interpretacji Dekretów Soboru Watykańskiego II, od sierpnia 1977 prefekt Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej. Uczestniczył w sesjach Światowego Synodu Biskupów, pełniąc przy nich funkcje prezydenta (1967) oraz członka sekretariatu generalnego (1977–1980). Brał również udział w dwóch konklawe w 1978. 26 sierpnia i 16 października wygłosił formułę Habemus papam, a 3 września i 22 października 1978 nakładał paliusze nowym papieżom. W czerwcu 1979 został podniesiony do godności kardynała prezbitera, a w listopadzie 1979 uczestniczył w I sesji plenarnej Kolegium Kardynalskiego w Watykanie.
Bibliografia Sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy
Kategoria:Włoscy kardynałowie XX wieku Kategoria:Uczestnicy soboru watykańskiego II Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1982 Kategoria:Kardynałowie z nominacji Pawła VI