6 grudnia 1741 roku Elżbieta Piotrowna przejęła władzę w wyniku zamachu stanu. Ostermann, oskarżony o działania proaustriackie, został skazany na łamanie kołem, jednak w wyniku ułaskawienia 27 stycznia 1742 r. on i jego rodzina zostali zesłani do miejscowości Bieriozowo na Syberii, gdzie zmarł. Powrócili stamtąd dopiero jego synowie, którzy osiągnęli wysokie godności, gdy panowała Katarzyna II Wielka. (1723–1804) był gubernatorem Moskwy (1773), a Iwan Ostermann (1725–1811) był rosyjskim ambasadorem w Sztokholmie, a potem przez lat 16 kanclerzem imperium rosyjskiego (1781–1797).
Kategoria:Dyplomaci Imperium Rosyjskiego Kategoria:Niemcy bałtyccy Kategoria:Ludzie urodzeni w Bochum Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1686 Kategoria:Zmarli w 1747