jej ciało skrępowano w taki sposób, jak skrępowano Jerzego Popiełuszkę. Był również obrońcą w sprawie pułkownika Ryszarda Kuklińskiego.

Przez wiele lat był członkiem Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie, wykładowcą i członkiem komisji egzaminacyjnej dla aplikantów adwokackich, wiceprzewodniczącym Komisji Praw Człowieka przy Naczelnej Radzie Adwokackiej. Był również ekspertem Regionu Mazowsze „Solidarności” oraz samorządu adwokackiego (ds. legislacyjnych), współzałożycielem i wiceprzewodniczącym Stowarzyszenia Opieki nad Więźniami Patronat (rozwiązanego po wprowadzeniu stanu wojennego). Od 2002 zasiadał w Radzie Konsultacyjnej Centrum Monitoringu Wolności Prasy Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

Działalność kulturalna Był współautorem scenariuszy filmowych do 17 filmów Krzysztofa Kieślowskiego, takich jak Bez końca, Dekalog, Podwójne życie Weroniki, Trzy kolory. Scenariusze te wielokrotnie nagradzano, m.in. europejską nagrodą filmową Felix (1989), na festiwalach w Cannes, San Sebastián, Wenecji, Berlinie, Gdańsku. Za scenariusz filmu Trzy kolory. Czerwony otrzymał nominację do Nagrody Akademii Filmowej za najlepszy scenariusz oryginalny. Scenariusze przetłumaczono na 10 języków i wydano w formie książkowej (Dekalog, 1989). Po śmierci Krzysztofa Kieślowskiego jego scenariusze ekranizowali inni reżyserzy, m.in.