Opis doliny Według Józefa Nyki Dolina Spalona to jedno z najładniejszych miejsc słowackich Tatr Zachodnich, zarówno dawniej, jak i obecnie często odwiedzane przez polskich turystów. Jest dużym kotłem lodowcowym, który do Doliny Rohackiej opada progiem o wysokości 200 m. Ma powierzchnię ok. 2,3 km². W zboczu doliny, na wysokości ok. 1450 m n.p.m. znajduje się duża bula, na której dawniej stały szałasy pasterskie. Obecnie wśród kosówki usytuowany jest w tym miejscu niewielki placyk – rozdroże szlaków turystycznych, stoły i ławki dla turystów. Dno doliny zawalone granitowymi głazami, wśród których są liczne wyleżyska. Pod Banówką i Hrubą Kopą znajdują się ogromne stożki piargowe, jedne z najbardziej typowych w Tatrach Zachodnich. W Dolinie Spalonej często można zobaczyć kozice, a na zboczach Spalonej Kopy mają swoje nory świstaki tatrzańskie. We wschodniej części doliny znajduje się niewielki Zielony Stawek zamknięty moreną, pod którą skalny próg opada do doliny ścianą o wysokości ok. 200 m.