1398) 1373–1413 – Wacław II (syn Wacława I, do 1409 panujący tylko nominalnie, abdykował, biskup lubuski 1378–1382 i wrocławski 1382–1417, jako taki książę nysko-otmuchowski) 1373–1394 – Bolesław IV (brat, współrządca) 1373–1398 – Henryk VIII (brat, panujący tylko nominalnie, 1389–1398 biskup kujawski) od 1419 – połączenie z Brzegiem
Księstwo lubińskie 1349–1359 – Ludwik I brzeski, od 1538 na połowie Brzegu i Oławie. Fundator „Kodeksu lubińskiego” z ilustrowaną legendą o św. Jadwidze Śląskiej 1396–1419/1420 – Henryk IX (syn Henryka VII, 1396–1400 Kluczbork i Byczyna, 1399–1400 współrządy z Ludwikiem II w całości księstwa, od 1400 w wyniku podziału Lubin, Chojnów i Oława, 1404–1405 regencja w Legnicy) 1420–1431 – Rupert II (syn, Lubin i Chojnów) 1420–1423 – Wacław (brat, z Ludwikiem III Oława i Niemcza) 1420–1441 – Ludwik III (syn Henryka IX, od 1420 z bratem Wacławem w Oławie i Niemczy, od 1423 samodzielnie, od 1431 w Lubinie i Chojnowie) 1441–1454 – Małgorzata opolska (żona, Oława) 1441–1453 – Jan I (syn, z bratem Henrykiem X Lubin, Chojnów, 1443–1450 w Brzegu (potem zastawiony książętom opolskim), od 1446 strata Lubina zastawionego książętom głogowskim, od 1449 w Złotoryi) 1441–1452 – Henryk X (brat, współrządy, 1443–1450 w Brzegu (później zastawiony książętom opolskim), od 1449 w Złotoryi) 1505–1550 - Jerzy I