W 1989 został wybrany na posła X kadencji z ramienia ZSL w okręgu dębickim. Wybór uzyskał już w pierwszej turze (jako jedna z trzech osób reprezentujących koalicję rządzącą w okręgach) przy nieformalnym poparciu ze strony „Solidarności”.
W latach 1991–1997 był posłem I kadencji z listy Ludowego Porozumienia Wyborczego „Piast” (powołanego przez partie ludowe) i II kadencji z listy Polskiego Stronnictwa Ludowego. W Sejmie reprezentował okręgi tarnowskie: nr 31 i nr 46. W wyborach parlamentarnych w 1997 bezskutecznie kandydował do Senatu z ramienia komitetu „Zawsze Polska”. w województwie tarnowskim, a w wyborach w 2001 także bez powodzenia ubiegał się o mandat w Sejmie z listy PSL (otrzymał 3585 głosów).
Po opuszczeniu PSL związał się z Samoobroną Rzeczpospolitej Polskiej, z ramienia której w 2006 został radnym powiatu tarnowskiego. W 2007 dołączył do Stronnictwa „Piast”. Objął funkcje wiceprezesa tej partii oraz prezesa jej władz wojewódzkich. Jako przedstawiciel tego ugrupowania w przedterminowych wyborach parlamentarnych w tym samym roku bez powodzenia kandydował z listy Prawa i Sprawiedliwości w okręgu tarnowskim (otrzymał 8164 głosy). W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 bezskutecznie startował z komitetu Libertas w okręgu małopolsko-świętokrzyskim (dostał 1184 głosy).