Stanisław Kostka Bieliński herbu Junosza (zm. 1812 w Witebsku) – marszałek nadworny koronny od 1793, marszałek sejmu grodzieńskiego 1793, ostatniego sejmu I Rzeczypospolitej, cześnik koronny od 1778, podkomorzy nadworny koronny od 1761, starosta garwoliński, członek Komisji Policji Koronnej w 1793 rokuKalendarz wilenski na rok ... 1794, s. 64., kawaler Orderu Orła Białego. Jeden z pierwszych Targowiczan.
Życiorys Syn wojewody chełmińskiego Michała Bielińskiego i Tekli z Pepłowskich.
W 1761 roku został podkomorzym nadwornym koronnym. Był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego z ziemi czerskiej w 1764 rokuAkt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 90.. W 1765 roku był szambelanem Stanisława Augusta Poniatowskiego. Konsyliarz konfederacji Andrzeja Mokronowskiego w 1776 rokuVolumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 529.. W 1778 roku mianowany cześnikiem koronnym. Fortunę rodzinną roztrwonił prowadząc hulaszczy tryb życia. W latach 1784–1786 zasiadał w Radzie Nieustającej. Członek Komisji Wojskowej Obojga Narodów w 1788 rokuWacław Szczygielski, Debata parlamentarna nad wyłonieniem składu Komisji Wojskowej w grudniu 1788 r., w: Przegląd Nauk Historycznych, 2011, R. X, NR 1, s. 107..