thumb|upright=2.0|Schemat wytwarzania węglanu sodu metodą Solvaya Metoda Solvaya – metoda otrzymywania węglanu sodu opracowana w latach 60. XIX w. przez Ernesta Solvaya. Proces ten polega na wykorzystaniu ciągu następujących reakcji chemicznych:
co sumarycznie daje:
Ze względu na wykorzystanie amoniaku w procesie, soda otrzymana metodą Solvaya nazywana jest „sodą amoniakalną”.
Surowce Z reakcji sumarycznej wynika, że surowcami są węglan wapnia i sól kamienna (chlorek sodu), amoniak jest surowcem pomocniczym, koks używany jako paliwo do wypalania wapna palonego z wapniaka. Natomiast w procesie Leblanca surowcem głównym jest węgiel.
Do produkcji 1 t sody amoniakalnej zużywa się: NaCl (w postaci solanki) 1525–1555 kg, (w postaci wapniaka) 1206–1370 kg, oraz, jako materiały pomocnicze: koks do wypalania wapna 98–105 kg, węgiel do kalcynacji 120–140 kg, woda amoniakalna 4–8 kg.