felietony Janusza Korwin-Mikkego, Stanisława Michalkiewicza, Marka Arpada Kowalskiego oraz Barbary Buonafiori) jest składany w trzy łamy.
Specyfika Redakcja i publicyści Najwyższego Czasu stosują rzadko spotykane w innych mediach prasowych zabiegi redaktorskie: numerowanie stron liczbami w systemie rzymskim częste podawanie tradycyjnych tytułów przy nazwiskach np. WCz (Wielce Czcigodny) – posłowie WDost (Wielce Dostojny) – senatorowie NCzc (Najczcigodniejszy) – marszałkowie Sejmu tytuły szlacheckie (np. hrabia, Sir) JE (Jego Ekscelencja) – biskupi oraz wysocy urzędnicy państwowi: ministrowie (polscy), prezydenci (wszyscy) JEm (Jego Eminencja) – kardynałowie Jego Królewska/Książęca/Cesarska Mość, Jego Wysokość – władcy i członkowie rodów monarszych JŚw (Jego Świątobliwość) – papież, patriarchowie prawosławni stawianie przed nazwiskami (przed którymi nie zostały podane powyższe tytuły) skrótu „p.” (od Pan/Pani). stawianie przed nazwiskami zmarłych osób skrótu śp. (od świętej pamięci) częste używanie ortografii sprzed reformy ortografii z 1936 roku. tłumaczenie lub spolszczanie obcych imion (np. George W. Bush – Jerzy W. Bush), łącznie z oddawaniem zdrobnień (np. Tony Blair – Antek Blair).