Kalikst Walenty Poniński herbu Łodzia (ur. 1753 w Jeziorach k. Sieradza, zm. 13 czerwca 1817 w Ponince) – książę, generał major wojsk koronnych, członek konfederacji targowickiej w 1792 rokuKorrespondent Warszawski Donoszący Wiadomości Kraiowe y Zagraniczne. 1792, no 55 + dod., s. 489., emfiteutyczny starosta bracławski, dziedziczny komandor maltański (w zakonie od 1786 roku)Jerzy Baranowski, Marcin Libicki, Andrzej Rottermund, Maria Starnawska, Zakon Maltański w Polsce, Warszawa 2000, s. 223..
Brat zdrajcy Adama Ponińskiego, stryj generała Adama Ponińskiego. W latach 1766–1770 był kadetem w Szkole Rycerskiej w Warszawie. Ufundował regiment pieszy im. Ponińskich i w latach 1775–1785 szefował mu w randze generała. Szefostwo i rangę sprzedał Piotrowi Ożarowskiemu. Poseł na sejm 1780 roku z województwa bracławskiego. Poseł na sejm 1778 roku z województwa poznańskiegoWitold Filipczak, Sejm 1778 roku, Warszawa 2000, s. 346..
W roku 1773 uzyskał od Sejmu Rzeczypospolitej tytuł książęcy. Był Komandorem Maltańskim od 1774. W 1780 został kawalerem Orderu Świętego StanisławaZbigniew Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa 2006 s. 186.. Na Sejmie Wielkim zabiegał o złagodzenie wyroku dla brata Adama. Zmarł w swoich włościach w okolicy Połonnego na Wołyniu.