Huiyuan (ur. 344, zm. 18 sierpnia 416) (慧遠; kor. Hyewŏn; jap. Eon (えおん); wiet. Huệ Viễn) – wczesny buddysta chiński, propagator kultu buddy Amitābhy.
Życiorys Urodził się w Shanxi. Jego rodowym nazwiskiem było Jia. Otrzymał wykształcenie konfucjańskie jednak później zainteresował się taoizmem.
Uczeń W wieku 13 lat wykazał się już wysoką inteligencją. Wraz ze swoim wujem udał się w podróż związaną ze zdobywaniem wykształcenia i opanował klasykę konfucjańską i teksty taoistyczne.
Gdy miał około 20 lat zainteresował się z kolei buddyzmem. W wieku 21 lat usłyszał o wielkim nauczycielu buddyzmu Dao’anie i udał się na jego wykład. Kiedy usłyszał wyjaśnienia mistrza na temat filozofii Mahāprajñāpāramitā Sūtra zrozumiał powierzchowność nauk Konfucjusza i LaoziRichard H. Robinson. Early Madhyamika in India and China. Str. 99. Wiele lat później, już jako starszy człowiek, opisał ten okres w swoim życiu; gdy najpierw uważał klasykę konfucjańską za kwiat chińskiej myśli, a potem po zgłębieniu taoizmu zrozumiał, że wszystkie religie są czczym gadaniem i jak studia buddyjskie pokazały mu drogę do najgłębszych tajemnic.