Oligarchia (gr. „panowanie nielicznych”, od wyrazów oligos „nieliczny” + arche „władza”) – forma rządów, polegająca na sprawowaniu władzy przez niewielką grupę ludzi. Najczęściej wywodzą się oni z arystokracji lub bogatych rodzin, a oligarchie, w których władza opiera się na bogactwie, określa się mianem plutokracji.

Charakterystyka Najogólniej rzecz ujmując, oligarchia to rządy mogące upodabniać się do dyktatorskich, które cechują się przejęciem suwerennej roli w państwie przez wąską, uprzywilejowaną grupę, sprawującą władzę w celach egoistycznych lub korupcyjnych. Klasyczne oligarchie powstawały najczęściej tam, gdzie elita rządząca rekrutowała się z dziedzicznej kasty, wyodrębnionej z reszty społeczeństwa pochodzeniem, religią, statusem majątkowym lub prestiżem, i sprawowała władzę we własnym interesie klasowym. Z pojęciem wiąże się również żelazne prawo oligarchii sformułowane przez socjologa Roberta Michelsa, zgodnie z którym nawet organizacje o egalitarnych celach, takie jak partie polityczne i związki zawodowe, nieuchronnie wykształcają scentralizowane, oligarchiczne kierownictwo.