Waldemar Żaczek (ur. 15 maja 1929 w Siedlcach, zm. 21 grudnia 2025 w Warszawie) – polski grafik i malarz.
Syn Piotra i Jadwigi Jasińskiej. W latach 1949–1956 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie; uczeń m.in. Konstantego Sopoćki, Stefana Płużańskiego, Jana Marcina Szancera, Bonawentury Lenarta, Aleksandra Kobzdeja, Józefa Pakulskiego. Już w czasie studiów współpracował z wydawnictwami Czytelnik i Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza. W latach 1960–1967 kierownik graficzny miesięcznika „The Polish Review” w wydawnictwie „Polonia”; 1967–1969 kierownik graficzny wydawnictwa Interpress. W 1970 r. pracował jako st. grafik w Państwowych Zakładach Wydawnictw Szkolnych. Od 1970 r. związany z Wydawnictwem MON, w którym do 1990 r. był naczelnym grafikiem.
Jego dorobkiem z tego czasu jest około tysiąca pięciuset projektów i opracowań graficznych książek i innych publikacji. Wypracował własny, szlachetny styl, który charakteryzował się oszczędną, lecz wyszukaną formą, przemyślanym stosowaniem liternictwa i dążeniem do syntezy. Stosował nie tylko środki czysto graficzne i malarskie, lecz także używał dekalkomanii, monotypii, eksperymentował też z fotografią. Prezentował swoje prace w Zakładach im.