Papież poparł jednak jego kandydaturę na króla Węgier. mały|Przyjazd Karola Roberta na Węgry (Kronika Ilustrowana)
Konflikt z Andrzejem III Karol Robert otrzymał też poparcie od części możnowładców niezadowolonych z rządów króla Andrzeja III. Wyprawę pomógł też sfinansować król Neapolu. Dzięki temu Karol Robert zorganizował wyprawę i w czerwcu 1300 roku pojawił się w Splicie, gdzie jego władzę nad Węgrami uznał arcybiskup ostrzyhomski Grzegorz i większość chorwackich możnowładców. Karol Robert został też koronowany przez biskupa Grzegorza na króla. Zwyczaj jednak wymagał, aby władcę koronować koroną św. Stefana, więc uznano koronację za nieważną. Wkrótce jednak Karol Robert musiał wycofać się z Węgier.
Zmagania z Przemyślidami Po śmierci Andrzeja III i wygaśnięciu dynastii Arpadów 14 stycznia 1301 roku na sejmie w Budzie na tron zaproszono króla Czech – Wacława II. Niedługo potem udał się na wyprawę do Węgier i osadził on na tronie swego syna Wacława III koronowanego w sierpniu 1301 roku. Wacław III jako król Węgier przyjął imię Władysław V. Część możnych wolała jednak na tronie Karola Roberta. Bonifacy VIII w 1303 roku ogłosił Karola Roberta prawowitym królem Węgier. Faktycznym władcą wciąż jednak był Wacław III, aczkolwiek większość magnatów była w tym czasie właściwie niezależna (np. Amadej Aba i Mateusz Czak).