Nietzschego (koncepcja nadczłowieka – każdy może stać się wybitną jednostką, będącą poza dobrem i złem. Nadczłowiek jest obdarzony wolą mocy, jest ona niewzruszona, człowieka nie ograniczają żadne normy, przykazania, schematy myślowe ustanowione przez ludzkość).
Podstawowe założenia Wiązanie poezji z teraźniejszością Propagowanie wzorca poety-uczestnika, biorącego udział w życiu państwa (kontrast do roli artysty w Młodej Polsce) Wprowadzenie jako bohatera szarego człowieka oraz tematyki związanej z jego życiem Używanie języka potocznego, gwarowego, pełnego humoru Łączenie różnych form wypowiedzi (liryka, satyra, ironia) Dbałość o indywidualny rozwój talentów Pochwała życia i jego przejawów (afirmacja aktywizmu: życie poety powinno opierać się na podstawie aktywistycznej, czyli na ciągłej działalności społecznej, ekonomicznej i gospodarczej. W filozofii to pierwszeństwo aktywności i zmiany nad trwałością i stałością). Dążenie do związania poezji z życiem politycznym (Po roku 1922) Zwrot do postawy aktywnej Domaganie się klasycznych reguł wiersza