Obok Helda, ważnym popularyzatorem gitary rosyjskiej był Andriej Sychra, pochodzący z Czech rosyjski gitarzysta. Początkowo działał on w Wilnie, gdzie był popularny, a jego kompozycje wyjątkowo polecano adeptom gitary, następnie ok. 1800 przeniósł się do Moskwy i tam z wyjątkowym powodzeniem kontynuował swą karierę. Następnie gitara 7-strunowa rozpowszechniła się dzięki takim gitarzystom, jak Władimir Lwow czy Józef Kamenski. Za największego wirtuoza uważany był Michaił Wysocki, porównywany z Fernando Sorem. Jednocześnie obok gitary 7-strunowej była stosowana także 6-strunowa gitara hiszpańska, a dostępny repertuar bywał możliwy do wykonywania na tych instrumentach vice versa. W Rosji popularność gitary 7-strunowej znacznie zmalała po wizycie w tym kraju Andrésa Segovii w 1926 roku, który podczas swojego pobytu zdyskredytował tę gitarę jako dyletancką i złą w konstrukcji na tyle, że w połowie XX w. gitara 7-strunowa była już rzadziej spotykana i mniej poważana, kojarząc się częściej z kategorią instrumentu folklorystycznego. W ten sposób rosyjska tradycja gitary 7-strunowej została praktycznie przerwana.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gitara siedmiostrunowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.