Jaromir II (ur. ok. 1218, zm. 20 sierpnia 1260) – książę rugijski w latach 1249–1260
Życiorys Jaromir II był synem Wisława I. Po raz pierwszy wystąpił w źródłach 8 listopada 1231 r. Od 28 września 1246 r. był współrządcą swojego ojca. W pierwszych latach rządów starał się o przyjazne stosunki z Pomorzem, zwłaszcza z hrabiami Chockowa wasalami książąt Barnima I i Warcisława III. Wspierał handel i zapewnił wolność żeglugi dla statków lubeckich. W 1249 r. statki lubeckie zniszczyły Stralsund co spowodowało czteroletnią wojnę kaperską. Lubeka utraciła swoje dotychczasowe przywileje do momentu wypłaty odszkodowania.
Jaromir II wspierał klasztory w Bergen na Rugii, Neuenkamp i Eldenie. Temu ostatniemu nadał w 1252 r. ziemię Reddevitz. Popierał także tworzenie klasztorów dominikanów i franciszkanów w Stralsundzie. W 1255 r. nadał prawo lubeckie miastu Bardo, a w 1258 r. Damgarten.