Wisław II (ur. ok. 1240, zm. 29 grudnia 1302) – książę rugijski w latach 1260–1302.
Życiorys Syn księcia rugijskiego Jaromara II i Eufemii, córki księcia gdańskiego Świętopełka II Wielkiego. Władzę objął po śmierci ojca w 1260 r. Zgłaszał pretensje do spadku na Pomorzu. W 1269 r. zajął ziemię sławieńską i założył miasto Darłowo. W 1277 r. sprzedał ją margrabiom brandenburskim. Dwa lata później zawarł z nimi układ w sprawie podziału Pomorza Gdańskiego po śmierci Mściwoja II. W 1295 r. Wisław II z synami Wisławem III i Samborem wystąpił jako dziedzic Mściwoja. W 1300 r. Sambor rugijski z pomocą rycerstwa pomorskiego opanował okolice Darłowa, Sławna i Białogardy. Wyparty przez Czechów korzystających z pomocy krzyżackiej, Wisław II zapewne aż do śmierci używał tytułu księcia pomorskiego.
Książę starał się o wsparcie polityczne ze strony miast Lubeki i Stralsundu. 13 czerwca 1283 r. Lubeka, Wismar, Rostock, Stralsund, Greifswald, Szczecin, Demmin, Anklam oraz książę Saksonii-Lauenburg Jan I, książęta meklemburscy, Bogusław IV i Wisław II zawarli pokój ziemski w Rostocku skierowany przeciw Brandenburgii.