parsing niekwalifikowanych ciągów znaków na symbole w przestrzeni nazw odbywa się zwykle podczas kompilacji, ale jeszcze przed semantyczną analizą grafu wyrażeń symbolicznych. Przestrzeń nazw może eksportować symbole, oznaczając je jako zewnętrzny interfejs, jednak ścisła enkapsulacja nie jest w żaden sposób zapewniona. Zawsze możliwe jest odwoływanie się do prywatnych symboli, jak i redefinicja cudzych klas, zmiennych czy we wzorcowych implementacjach samego kompilatora. Jest to filozofia tworzenia oprogramowania wewnątrz maszyny wirtualnej obecna również w Smalltalku, wedle której używane biblioteki, aplikacja, kompilator tworzą organiczną całość.
Struktury, podobnie do struktur C i pascalowych rekordów, reprezentują złożone struktury danych z dowolną liczbą i typem pól (zwanych slotami). Struktury różnią się od zwykłych obiektów z metaklasą standard-class złożonością obliczeniową dostępu do slotu. Przy optymalnej implementacji pobranie wartości zapisanej w strukturze będzie zawsze (1), niezależnie od ilości slotów, jednak za cenę niemożności redefinicji struktur, tudzież konieczności ponownej kompilacji kodu po redefinicji struktury.