Koralowce (Anthozoa, z ‘kwiat’ + ‘zwierzę’ – ‘kwiatozwierz’) – gromada wyłącznie morskich, skałotwórczych parzydełkowców (Cnidaria) występujących jedynie pod postacią polipa, zwykle kolonijnie, na niewielkich głębokościach, przytwierdzonych do dna morskiego, głównie w strefie ciepłej i gorącej, w dobrze naświetlonych i natlenionych wodach. W zapisie kopalnym występują od kambru. Do najbardziej znanych przedstawicieli koralowców należą: koral czerwony (Corallium rubrum), zwany również szlachetnym, rafotwórcze korale madreporowe (Madreporaria) oraz koral korkowiec (Alcyonium palmatum). W polskiej strefie Bałtyku odnotowano dwa rzadko spotykane gatunki ukwiałów: ukwiał tęgoczułki i ukwiałek arkoński. W Bałtyku żyje również kolonijna piórówka świecąca. Trwałe struktury wapienne wytwarzane przez koralowce są podstawą ekosystemu rafy koralowej.
Cechy diagnostyczne Badania morfologiczne oraz analizy filogenetyczne wskazują na co najmniej trzy apomorfie koralowców: przełyk, jelito przednie (actinopharynx, odpowiednik stomodeum) syfonoglif (siphonoglyph) – orzęsiona rynienka na jednym lub obydwu bokach gardzieli, mezenterie (mesenterium) – rodzaj krezki – wolne krawędzie przegród.