Od maja 1942 r. był dowódcą 3 pułku kawalerii w SS Kavallerie-Division. 9 listopada 1942 r. dostał awans na Obersturmbannführera der Reserve. Od czerwca do września 1943 r. przechodził szkolenie wojsk pancernych w Panzerschule w Bitche w Lotaryngii. 30 stycznia 1944 r. awansował do stopnia SS-Standartenführera i Standartenführera der Reserve. Do 15 czerwca tego roku pełnił funkcję oficera sztabowego w Milizia Armata (włoskiej jednostce Waffen-SS). Do końca wojny był szefem sztabu w dowództwie Waffen-SS we Włoszech. 30 stycznia 1945 r. awansował do stopnia SS-Oberführera i Oberführera der Reserve.
Był odznaczony Krzyżem Żelaznym I i II Klasy oraz Czarną Odznaką za Rany.
Został schwytany przez Amerykanów koło Bolanzo. Po deportacji do Szwajcarii skazano go na karę 2,5 roku więzienia za dezercję. Kiedy wyszedł na wolność, podjął pracę w sprzedaży tekstylii. Założył fabrykę tekstyliów w Bazylei, gdzie zmarł 19 lutego 1980 r.
Przypisy
Kategoria:Szwajcarzy Kategoria:Europejscy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Zmarli w 1980 Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Żołnierze Waffen-SS Kategoria:Ludzie związani z Bazyleą Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Kolaboranci III Rzeszy