Metoda, której twórcą był Gunkel służy wyłowieniu najmniejszych jednostek literackich, poszczególnych opowiadań, pojedynczych orzeczeń prawnych, jednostkowych maksym mądrościowych, odizolowanych pieśni, itd.
Ta metoda jest oczywiście tylko etapem w dogłębnym badaniu poszczególnych ksiąg i całości Starego Testamentu. Gunkel jednak w swoich czasach jeszcze o tym nie wiedział. Nie był do końca świadom również pewnych uproszczeń w wyobrażaniu sobie powstawania kolejnych redakcji. Jego metoda, zastosowana samodzielnie nie bierze pod uwagę ważnych procesów kompilacyjnych, których nie możemy z całą pewnością wyeliminować jako nieprawdopodobnych. Ponadto nie zawsze forma danego tekstu determinuje jej właściwą treść. Przykładem może być zastosowanie gatunku literackiego jakim jest lamentacja żałobna do wyrażenia, nie żałoby czy smutku po utracie osoby lub jakiejś innej rzeczywistości, ale wyrażenia groźby lub przestrogi prorockiej. W tym wypadku pierwotne Sitz im Leben danej formy czy gatunku literackiego jest całkiem różne od aktualnego Sitz im Leben.