Z powodów politycznych nie mógł znaleźć stałego zatrudnienia, dopiero w latach 1970–1972 pełnił funkcję kierownika programowego Filharmonii Narodowej w Warszawie. W 1969 opublikował Szkice w muzyce (poszerzone m.in. o artykuły usunięte przez cenzurę drugie wydanie tej książki ukazało się w 2010).

W 1973 wyjechał ze stolicy do wsi Krupka, gdzie prowadził gospodarstwo rolne. W 1976 podpisał jeden z listów otwartych do Sejmu PRL przeciwko zmianom w konstytucji. W 1981 stanął na czele Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Rolników Indywidualnych „Solidarność” w gminie Bolesławiec. W okresie stanu wojennego był internowany, następnie objęty dozorem milicyjnym.

Od 1989 do 1993 był posłem X kadencji z ramienia Komitetu Obywatelskiego oraz I kadencji z ramienia Porozumienia Ludowego. Do 1993 był wiceprzewodniczącym Stronnictwa Ludowo-Chrześcijańskie, a w 1993 przewodniczącym Stronnictwa Chrześcijańskiej Demokracji.