ustalili oni niemal wszystkie prace przez niego wykonane.
Jan K. Ostrowski przypuszczał, że w skład warsztatu Pinsla wchodziło przynajmniej trzech artystów, których on żartobliwie określał, jako Przyjaciel Pinsla (Amico di Pinsel)Jan K. Ostrowski, Z problematyki warsztatowej i atrybucyjnej rzeźby lwowskiej w. XVIII, Kraków 1994, nr 1, s. 85. [dostęp 2016-12-14].
W pomieszczeniach kościoła Niepokalanego Poczęcia NMP we Lwowie urządzono staraniem Borysa Woźnickiego muzeum rzeźby Johanna Georga Pinsla.
Przypisy
Bibliografia
Jacek Gajewski: Lwowska rzeźba rokokowa, kilka uwag do zagadnienia genezy zjawiska. W: Sztuka ziem wschodnich Rzeczypospolitej XVI-XVIII w., red. J. Lileyko. Lublin, 2000, s. 559-577. Mieczysław Gębarowicz, Prolegomena do dziejów lwowskiej rzeźby rokokowej [w:] Artium Quaestiones, III, s. 5-46. [dostęp 2017-02-23] Zbigniew Hornung. Pierwsi rzeźbiarze lwowscy z okresu rokoka. „Ziemia Czerwieńska”. III, 1937, s. 1-37. Zbigniew Hornung. Na marginesie ostatnich badań nad rzeźba lwowską XVIII wieku. „Biuletyn Historii Sztuki”. VII, 1939, s. 131-149. [dostęp 2017-02-23]
Jerzy Kowalczyk: Ze studiów nad geografią lwowskiej rzeźby rokokowej. W: Rokoko. Studia nad sztuką 1 połowy XVIII w.