Najliczniejszymi typami samolotów były niemieckie BFW M.23b (8 maszyn) oraz Klemm (6 samolotów Klemm L.25Ia, z tego 2 w ekipie szwajcarskiej i 2 samoloty L.26).
Próby techniczne Pierwszym etapem zawodów był próby techniczne. W przeciwieństwie do kolejnych zawodów Challenge, nie były one jeszcze zbytnio rozbudowane i składały się jedynie z oceny poziomu technicznego konstrukcji samolotów biorących udział („solidności”), próby zużycia paliwa oraz prób szybkiego uruchomienia silnika i składania skrzydeł.
4 sierpnia miała miejsce ocena techniczna samolotów, podzielonych na dwie kategorie wagowe. Za ocenę tę można było uzyskać jedynie do 18 pkt, a punktowane były cechy, jak wyposażenie w przyrządy pokładowe, posiadanie podwójnych sterownic, hamulców na koła i miejsca na spadochrony, oraz sposób ochrony przeciwpożarowej. Najlepiej ocenione zostały włoskie samoloty Breda 15 (po 12 pkt) i niemieckie metalowe Junkersy A50 (po 11,75 pkt). Niemieckie BFW M.23 otrzymały po 9,5 pkt, a najniższą oceną było 8 pkt. thumb|Avia BH-11 ze złożonymi skrzydłami Kolejną konkurencją była próba szybkości rozruchu silnika, mogąca przynieść do 3 pkt, oraz ocena czasu i sposobu składania skrzydeł w samolotach, mająca na celu premiowanie konstrukcji mogących złożyć skrzydła do hangarowania i mogąca przynieść 5 pkt.