Porozumienie bez przemocy (ang. Nonviolent Communication, skrót NVC), porozumienie współczujące, w skrócie PBP – sposób porozumiewania się opracowany przez Marshalla Rosenberga, który dzięki skupieniu uwagi na pewnych aspektach komunikatu rozmówcy oraz własnego (mianowicie na uczuciach i potrzebach), a także specyficznym formom posługiwania się językiem, pozwala na całkowite wyeliminowanie lub co najmniej ograniczenie możliwości wystąpienia przemocy w dialogu w jakiejkolwiek formie, psychicznej lub fizycznej. Człon „nonviolent” w nazwie pochodzi od „nonviolence” w rozumieniu Mahatmy Gandhiego - oznacza „naturalny stan współodczuwania, który osiągamy wtedy, gdy przemoc ustąpi z naszego serca”.
PBP jest formą dialogu, na który składają się dwie fazy: empatia – wysłuchanie rozmówcy z głębokim współczuciem oraz szczere wyrażenie siebie.