Ręcznik wyszywany (obrzędowy, paradny), rusznyk, rusznik (ukr. i ros. рушник; białorus. ручнiк, уціральнік) – ozdobny pas białego wyszywanego płótna.
Ręczniki w kulturze wschodniosłowiańskiej Ruszniki są charakterystyczne dla kultury ludowej wschodniosłowiańskiej. Niekiedy wyhaftowane zostają na nim magiczne znaki ochronne. Ręcznikiem takim tradycyjnie zakrywano chleb leżący na stole. Syn wyruszający w daleką i niepewną drogę dostawał od matki ręcznik. Na ręczniku także podaje się chleb i sól na przywitanie gości. W cerkwiach i chatach ręczniki wiesza się nad ikonami (piękny kącik) oraz portretami przodków. Jest używany także w wielu obrzędach, przede wszystkim związanych ze ślubem lub przejściem w zaświaty. Ruszniki miały symboliczne znaczenia: drogi, losu, ochrony.
Zarówno starsze, jak i młodsze kobiety przygotowywały haftowane ręczniki jako pokaz swoich umiejętności, natomiast młode kobiety wykonywały je także jako część wyposażenia domowego, które zabierały do swoich przyszłych domów po ślubie.
Ruszniki są szczególnie mocno zakorzenione w kulturze ukraińskiej, gdzie postrzega się je za dobro narodowe.