mały|Pablo Picasso w swojej pracowni na Montmartrze, 1908 Pablo Ruiz Picasso (ur. 25 października 1881 w Maladze, zm. 8 kwietnia 1973 w Mougins) – hiszpański malarz, rzeźbiarz, rysownik, grafik, ceramik oraz poeta, uznawany za jednego z najwybitniejszych artystów XX wieku. Wraz z Georges’em Brakiem twórca nurtu malarstwa zwanego kubizmem.
Życiorys thumb|left|Dom, w którym urodził się Picasso
thumb|Amedeo Modigliani, Picasso i André Salmon. Zdjęcie wykonane przez Jeana Cocteau w Paryżu w 1916 roku thumb|Moïse Kisling, Paquerette i Pablo Picasso w Café de la Rotonde w obiektywie Jeana Cocteau (1916) Talent Picassa został odkryty przez jego ojca, znakomitego rysownika. Od najmłodszych lat Pablo ujawniał uzdolnienia malarskie i plastyczne. Najpierw kształcił się w Hiszpanii, później w Paryżu (w latach 1901–1902), gdzie znaczne oddziaływanie na jego twórczość miało zetknięcie się z postimpresjonistami (m.in. Henrim de Toulouse-Lautrekiem, który miał duży wpływ na jego dorobek twórczy sprzed 1901 roku). Prace Picassa z lat 1901–1904 określa się jako okres błękitny. Były to dzieła utrzymane w kolorycie melancholijnym, ukazujące tematykę i postacie osób biednych (Życie, Stary gitarzysta, Dwie siostry, Prasowaczka). Jego pracownia mieściła się przy ulicy La Boètie.