Liczne zespoły roślinności naturalnej bądź w niewielkim stopniu przekształconej.
Fragmenty zboczy doliny Wieprza z roślinnością kserotermiczną (Witanów, Ciechanki), rzadkie okazy roślinności łęgowej (Zakrzów, Łańcuchów).
Fragment doliny Wieprza (od Milejowa do Zawieprzyc na północy) z unikatowymi zespołami roślinności łąkowej, bagiennej, zaroślowej i leśnej.
Dwa parki dworskie (Łęczna i Ciechanki) z licznymi gatunkami drzew egzotycznych i sędziwych. W parku w Łęcznej 8 pomników przyrody.
Historia thumb|220px|Widok na miasto od strony północnej z lat 30. XX w. – olej – Paweł Brodzisz thumb|220px|Łęczna ul. Nowokościelna z lat 50. XX w. – olej – Paweł Brodzisz thumb|220px|Łęczna, widok na kościół, lata 50. XX w. – olej – Paweł Brodzisz thumb|220px|Łęczna, plac Kanałowy, lata 50. XX w. – olej – Paweł Brodzisz
Najstarsze wiadomości o początkach dzisiejszej Łęcznej w źródłach historycznych zaczynają się z rokiem 1252, niemniej jednak pierwszy wielki przełom w dziejach osady dokonał się w 1462 roku, po tym jak Zbigniew z Łęcznej odsprzedał własną, przekazywaną z pokolenia na pokolenie posiadłość, rodzinie magnaterii polskiej – Tęczyńskim.