W 1903 otrzymał tytuł docenta Wojskowej Akademii Lekarskiej w Sankt Petersburgu, cztery lata później został członkiem założycielem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, współzałożycielami byli również m.in. Ignacy Baranowski i Włodzimierz Spasowicz. Władysław Janowski był również członkiem wielu krajowych i zagranicznych towarzystw naukowych, w 1923 Uniwersytet Warszawski nadał mu tytuł docenta medycyny wewnętrznej.
Napisał w sumie koło 120 prac zakresu kardiologii i innych zagadnień internistycznych. Dokonał podziału przyczyn stwardnienia tętnic na nerwowe, mechaniczne i chemiczne, a następnie dowiódł, ż wpływają one na powstawanie zwiększonej czynności układu krążenia, a poprzez to wpływają na wzrost ciśnienia krwi. Pochowany został na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie (kwatera B-5-4) śp. Władysław Janowski.
Przypisy
Bibliografia
Leon Kryński "Ś.p. Władysław Janowski (ur. 31.X.1866-zm. 11.IV.1928)" Rocznik Towarzystwa Naukowego Warszawskiego nr. 21, 1928 s. 168-170 Reprezentanci nauk medycznych, zmarli członkowie AU w Krakowie, PAU, TNW i PAN.