Ain Ervin Mere, właściwie Ain-Ervin Martson, znany też jako Ain Mere (ur. 22 marca 1903, zm. 5 kwietnia 1969 w Leicester) – estoński wojskowy (major), dowódca Estońskiego SD, potem 1 batalionu 3 Estońskiej Ochotniczej Brygady SS, a następnie 1 batalionu 46 Pułku Grenadierów SS w 20 Dywizji Grenadierów SS podczas II wojny światowej.

Życiorys Po rozpoczęciu wojny z bolszewikami o niepodległość Estonii wstąpił ochotniczo 16 grudnia 1918 r. w wieku 16 lat do oddziału uczniowskiego w Tallinnie. 6 marca 1919 r. trafił na front w oddziale pociągów pancernych; został ranny. 1 października tego roku został zwolniony ze służby wojskowej. Od lipca 1920 r. do lipca 1923 r. uczył się w technicznej szkole wojskowej, którą ukończył w stopniu podporucznika. Dostał przydział do warsztatów mechanicznych podległych Ministerstwu Wojny. 1 kwietnia 1924 r. został przeniesiony do pułku lotniczego jako obserwator lotniczy. Wkrótce przeszedł przeszkolenie lotnicze w szkole lotniczej. Od 10 grudnia 1924 r. służył jednocześnie jako szef warsztatów dywizjonu lotniczego. 17 lipca 1925 r. ukończył szkolenie lotnicze. Od jesieni 1925 r. do wiosny 1926 r. przeszedł przeszkolenie instruktorskie, prowadzone przez angielskich pilotów, po którym został instruktorem lotniczym, a 28 listopada awansował do stopnia porucznika. Podobne szkolenie odbył w 1928 r.