Ułaskawienie – indywidualny akt ingerencji odpowiedniego organu władzy wykonawczej lub ustawodawczej w kompetencje władzy sądowniczej polegający najczęściej na całkowitym darowaniu kary lub też częściowym złagodzeniu postanowień wyroku sądowego.
Państwa, w których występuje Polska Historia I Rzeczpospolita W okresie I Rzeczypospolitej uprawnieniem zbliżonym do prawa łaski dysponował sąd sejmowy sprawowany przez Izbę Poselską. Mógł odwołać wyrok innych sądów szlacheckich nie tylko z powodów proceduralnych, ale też, jeśli uznał go za niesłuszny lub nazbyt surowy. Król nie miał wpływu na tę instytucję, co było praktyką odmienną od większości ówczesnych monarchii europejskich.
Konstytucja 3 maja w rozdziale VII głosiła „Król, któremu wszelka moc dobrze czynienia zostawiona być powinna, mieć będzie [prawo łaski] na śmierć wskazanych, prócz [zbrodni stanu]”.
Okres zaborów i Księstwo Warszawskie
Konstytucja Księstwa Warszawskiego stanowiła w art. 78 „ służy królowi: on tylko może darować lub zwolnić karę”. Podobnie stanowiła Konstytucja Królestwa Polskiego w art. 43.