8 maja w lesie pod Pogorzelcem niemiecki Selbstschutz dokonał masakry miejscowych działaczy polskich. Śmierć wówczas ponieśli: Jan Kałuża, Józefa Chońca, bracia Jan i Ignacy Leszczykowie – peowiacy z Brzeziec, Józef Dronia z Lenartowic oraz Leon Stolorz ze Starego Koźla. Zostali oni pochowani na cmentarzu przykościelnym w Starym Koźlu. Ciała pomordowanych zostały komisyjnie ekshumowane w obecności delegowanych przez komendanta włoskich wojsk okupacyjnych, majora Malvano oficerów (Anglika, Włocha i Francuza). Oględzin lekarskich dokonał szef powstańczych służb sanitarnych dr Ignacy Nowak. Odkopane zwłoki były poważnie zmasakrowane. Na przykład w ciele Jana Kałuży naliczono 24 rany zadane ostrym narzędziem, prawa ręka była ucięta. Z przeprowadzonej obdukcji sporządzono dokumentację fotograficzną i protokoły w języku polskim, francuskim i niemieckim, które następnie rozdzielono pomiędzy członków komisji. Na osiedlu znajduje się pomnik upamiętniający te wydarzenia.
9 maja atak powstańców powiódł się. Natarcie wsparte było przez baony Alojzego Kurtoka, Józefa Szendery, Franciszka Sitka, a także pociąg pancerny „Korfanty”. 5 czerwca Pogorzelec zdobyty został przez Niemców.