21 marca 1945 rozpoczęło się przejmowanie od Armii Czerwonej obiektów gospodarczych w powiecie kozielskim.
25 września 1954 reforma podziału administracyjnego powołała na terenie powiatu kozielskiego 30 gromad, w tym: Gromada Blachowni Śląskiej (Blachownia i Lenartowice).
15 października 1975 nastąpiło połączenie miast Koźla, Kędzierzyna, Kłodnicy i Sławięcice oraz 3 wsi (Lenartowic, Miejsca Kłodnickiego i Cisowej) – początek dzisiejszego miasta Kędzierzyn-Koźle.
Liczba mieszkańców 1845: 218 1855: 282 1861: 367 1910: 615 1925"Kędzierzyn-Koźle Monografia Miasta", Państwowy Instytut Naukowy w Opolu, Opole 2001: 753 1946: 546 1950: 546 1960: 650 1970"Narodowy spis powszechny 1970 r.", GUS, Warszawa 1971.: 486 2020: 469 2021: 474
Komunikacja Komunikacja miejska Miejski Zakład Komunikacyjny w Kędzierzynie-Koźlu ma w dzielnicy Lenartowice 3 przystanki: Lenartowice, Nowowiejska I i Nowowiejska II.
Zabytki Syfon (ul. Nowowiejska), gdzie rzeka Kłodnica przepływa pod Kanałem Gliwickim.
Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT
Linki zewnętrzne
Kategoria:Dzielnice i osiedla Kędzierzyna-Koźla