Traktat ten nigdy nie został ratyfikowany i nie wszedł w życie, takie być może było założenie samego Loewenwolda, w jego wyniku udało się jednak Rosji rozbić rysujące się przymierze prusko-francuskie.

W 1733 Loewenwoldowi nie udało się nie dopuścić do elekcji Stanisława Leszczyńskiego i zmuszony został do wezwania korpusu wojsk rosyjskich pod dowództwem Piotra Lacyego, który wkroczył w granice Rzeczypospolitej dla poparcia elekcji Augusta III. W 1734 wysłany został z misją dyplomatyczną do Wiednia, w celu przygotowania sojuszu rosyjsko-austriackiego przeciwko Turcji.

Kategoria:Generałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Niemcy bałtyccy Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Politycy Imperium Rosyjskiego Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni Imperium Rosyjskiego w I Rzeczypospolitej Kategoria:Szambelanowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Zmarli w 1735 Kategoria:Ambasadorowie Rosji w Austrii Kategoria:Ambasadorowie Rosji w Prusach